| تبليغات | X |
ضیافت اول:
خانه
کورش رفیعی (اثر)
-------------------------------------
ضیافت دوم:
محمدرضا شیرازی (طرح سوم)
-------------------------------------
ضیافت سوم:
آرش پوراسماعیل
اولدوز فضلعلی
-------------------------------------
ضیافت چهارم:
مرتضی میرغلامی (ایرانشهر)
-----------------------------------
ضیافت پنجم:
نصیر زرینپناه (طرح نوشته)
-------------------------------------
ضیافت ششم:
احمدرضا سلیمانی
سمیرا گودرزی
(پرتیکان)
-------------------------------------
ضیافت هفتم:
نینا شاهرخی
-----------------------------------
ضیافت هشتم:
علی اعطا (کلوناد)
-------------------------------------
ضیافت نهم:
محمدرضا منعام و فرناز ضرابیان
-------------------------------------
ضیافت دهم:
کمال یوسف پور (زروان)
-------------------------------------
ضیافت یازدهم:
کلوب معماری برای دختر و پسرهای معمار
دو ماهنامه ضیافت وبلاگهای معماری
سازمان نظام مهندسی ساختمان
شرکت خدمات بیمه ای تلاش - شعبه غرب تهران - بیمه ایران
سنجش مستمر
سایت جامع صنعت ساختمان
آرمانشهر سایت مرجع هنر و معماری
آرشیو لینکدونی
معماری مساجد در ایران یک دنیا شور و هیجان و یک سکوت و آرامش باشکوه را به نمایش میگذارد که نماینده ذوق سرشار زیباییشناسی است و منبعی جز ایمان مذهبی و الهام آسمانی نمیتواند داشته باشد.
از همان ابتدای ظهور اسلام تا کنون ، ملتها و اقوام مختلف مانند یک امت واحد، با فرهنگها، آداب و رسوم و به ویژه با توانایی و درک هنری متفاوت و متنوع در کار ساختن و پرداختن مساجد در سرزمینهای وسیعی که از اندلس در باختر تا جنوب خاوری آسیا امتداد دارد، تلاش کردهاند.
بر این اساس هر آنچه که دیروز و امروز تحت عنوان معماری اسلامی در سرزمینهای گشوده شده، با سبکها و شیوههای شناخته شده، اندلسی ـ آفریقای شمالی ـ شامی و مصری ـ ایرانی و بینالنهرینی ـ عثمانی ـ هندو ـ یمنی و عربستانی ایجاد شده است، در حقیقت هنر مردمان ساکن در این نواحی است که دیرزمانی پیش از ظهور اسلام هر کدام دارای تمدنهای درخشانی بودهاند، و اینک در پرتو تعالیم اسلام دارای سمت و سو و شخصیت واحدی شدهاند.
اگرچه به ظاهر واجد تفاوتهایی بودهاند که بیش از همه در شیوه تزیین بنا، تجرید و درک هنری مبتنی بر برخی جنبههای فرهنگی مانند آداب و رسوم قومی و سنتهای قبیلهای، اقلیم، عادتها، معیارها و هنجاریهای مورد قبول آنها بوده است.
معماران و هنرمندان مسلمان تاکنون نهایت ذوق و خلاقیت هنری خویش را بدون توجه به اجر و مزدی بذل کردهاند، به گونهای که گاه حتی از نصب نام و نشان خود هم غافل شدهاند.
در بنای بسیاری از مساجد در سرزمینهای اسلامی هنرهای گونهگون در انبیق این خیزش سترگ به هم درآمیخته و معماری در این میان نقش توازنکنندهای ایفا کرده است. کاشیکاری، نقاشی ، گچبری ، منبتکاری ، خوشنویسی ، خطاطی کتیبهها ،حتی صوت خوش و موسیقی دلانگیز در صدای مؤذن و قرائت کتابخدا.
بدان گونه از بررسی یافتههای باستانشناسی در نجد ایران حاصل آمده، پوشش گنبدی با قاعده مدور، نخستین بار به وسیله معماران هنرمند دوران مقدم ساسانی و در بنای کاخهای خسروان، هم چون کاخ اردشیر بابکان در فیروزآباد و کاخ سروستان به کار رفته که این وضعیت صرف نظر از پوشش فضاهای وسیع و رفیع، شکوفایی بیرونی و درونی اینگونه بناها را فراهم میآورد که پیشتر با استفاده از قابهای مربع متحدالمرکز با چرخشی به مقدار نیم قائمه بر روی قاب زیرین و محاط در آن زیگوراتی را به وجود میآورد، ساخته میشد.
اکنون تبدیل آن به شکل مدور، در واقع تحولی در جهت دست یافتن به نرمش و ایستایی بهتر و تقسیم یکنواخت و متوازنتر نیروهای موجود در بنا بوده است.
به علاوه این تمدید خردمندانه، معمار را از لزوم بهکارگیری احجام و عناصر ساختمانی حجیم و وزین که از پیش برای پوشش فضاهای اصلی و جنبی فراهم آورده بود، بینیاز کرده و در عوض استفاده از آجر و یا سنگ با ابعاد کوچک و قابل حمل را مقدور میساخت و کار ساختن و پرداختن را آسان میکرد.
بناهای فاخر و نفیسی که از رهگذر این ابداع هوشمندانه حاصل میآمد، این بار مقدر بود تا در شکلدهی به بنای مساجد اسلامی و در خدمت به اهداف مقدس و جهانبینی نو کمر ببندد. ابتکار عملی که در خاستگاه اسلام به کلی بیسابقه بوده است.
در آغاز تقریبا همه مساجد اسلامی در جای معابد، کاخها و کلیساهای سرزمینهای مفتوح و با استفاده از عناصر و مصالح موجود در آنها ساخته میشد.
مسجد جامع اموی دمشق به عنوان مسجد و مرکز اسلامی که هم پارلمان بوده و هم محلی که به امور جاری مسلمانان میپرداخت، با هدف نشان دادن قدرت جامعه جوان مسلمانان، در محل پرستشگاه ژوپیتر، خدای خدایان رومی که سابقا به کلیسا مبدل شده بود، ساخته شد.
در ایران هم اغلب آتشکدهها تبدیل به مسجد شدند از آن جمله میتوان از مسجد جامع اصفهان در عهد خلافت منصور نام برد.
مسجد ایرانی علاوه بر افزودن گنبد به فضای شبستان به کمک یک هندسه گامبهگام و ایجاد ایوان که به شکوه و جلال آن میافزود، دارای ویژگیهای منحصربهفردی است که لطافت و ظرافت در آراستن و تزیین بدنه در داخل و خارج بنا، از آن جملهاند.
با این همه میراث متقدمان و تتجربه به جای مانده از آنها توام با تنوع و تجربههای سنتی در استفاده از فرم و فضا به ویژه در معماری مساجد، قرنهاست که به کمال رسیده و به بلوغ هنری و ماندگاری فنی دست یافته است.
تبلور این امر را میتوان در بنای کوچک زیبا و ظریفی همچون مسجد "شیخ لطفالله" اصفهان که در اوج زیبایی، ادراک علمی و استادی مسلم است، به وضوح مشاهده کرد.
ویل دورانت مورخ مشهور و معاصر آمریکایی در باره این شاهکار بیمانند تووصیف جالبی دارد. او در تاریخ تمدن خود و در آغاز عصر خرد مینویسد: بیش از همه داخل مسجد دارای زیبایی شگفتانگیزی است که شامل نقوش اسلیمی، اشکال هندسی، چنبره[ایی با طرح کامل و یک شکل است. در این جا هنر مجرد (آبستره) را میبینیم ولی با منطق و سبک و اهمیتی که هرج و مرج مبهوتکنندهای را به عقل عرضه نمیکند، بلکه نظم قابل فهم و آرامش فکری را میرساند.
پروفسرو پوپ، ایرانشناس و مستشرق معروف معاصر در کتاب خود «بررسی هنر ایران» مینویسد: «کوچکترن نقطه ضفعی در این بنا دیده نمیشود. اندازهها بسیار مناسب اند، نقشه آن بسیار قوی و زیبا و به طور خلاصه توافقی است بین یک دنیا شور و هیجان و یک سکوت و آرامش باشکوه که نماینده ذوق سرشار زیباییشناسی است و منبعی جز ایمان مذهبی و الهام آسمانی نمیتواند داشته باشد.
مهدی عباسی
عضو انجمن مفاخر معماری ایران
بنام خدا
بنياد معماري ميرميران
سومين دوره جايزه معماري ميرميران
مسابقه طراحي مفهومي (Concept Design)
خانة نور
پيوند ناگسستني نور و معماري
« جريان نوين معماري ايران كه من به آن تعلق دارم، تلاش دارد نوعي معماري بيافريند كه معماري گذشته اين سرزمين را تداوم بخشيده، بتواند جايگاه خاصي در معماري جهان را به خود اختصاص دهد.»
"زنده یاد مهندس سید هادی میرمیران"
ديدگاه زنده یاد مهندس سید هادی میرمیران در رابطه با "نور و معماری"
جوهر معماري: استحاله ماده به نور
« . . . از آنجاكه شفافيت با نور بسيار قرين است، قاعدتاً بايد انتظار داشت كه عمدهترين كار را در معماري ، نور انجام دهد. انصافاً چنين نيز هست. به جرأت ميتوان گفت كه هيچ يك از دورههاي برجستة معماري جهان تا قبل از دوره مدرن، آن چنان كه معماري ايران از نور بهره برده است، نتوانستهاند بهره ببرند. نور چيزي عرضي بر اين معماري نيست. بلكه با حقيقت و ذات آن عجين است.
. . . نور در اين معماري تنها يك وظيفه كاربردي ندارد، نقش آن حتي به آفرينش زيبايي هم محدود نميشود، بلكه نور حقيقت معماري را ميسازد و آنجايي حضور دارد كه تعالي ماده به نور در اين معماري صورت ميگيرد؛ و ماجرايي ميآفريند كه به هدف عميق معماري يعني تبديل ماده به نور تجسم ميبخشد.
. . . هدف عالي اين معماري به لحاظ فلسفي در جهت حركت تكاملي ماده به روح و به عبارت معمارانه كم كردن ماده و افزايش فضا و به تعبير شاعرانه تبديل ماده به نور ميباشد. . . . »
« زنده ياد مهندس سيد هادي ميرميران»
سومین دوره جایزه معماری میرمیران
"اسامی هیئت داوران"
پیرو اطلاعیه مورخ 28/10/87 ، اسامی هیئت داوران سومین دوره جایزه معماری میرمیران به ترتیب حروف الفبا به شرح زیر اعلام می گردد :
- جناب آقاي دكتر ايرج اعتصام
- جناب آقاي دكتر داراب ديبا
- جناب آقاي دكتر علي اكبر صارمي
- جناب آقاي دكتر سيد عليرضا قهاري
- جناب آقاي دكتر شهاب كاتوزيان
- جناب آقاي عباس كيارستمي
- جناب آقاي مهندس حميد ميرميران
بنیاد معماری میرمیران خود را موظف می داند که از عزیزان اعضا هیئت داوری به لحاظ پذیرش این مسئولیت سپاسگزاری و قدردانی نماید .
|
|
| ||||||
|
|
| ||||||
|
|
| ||||||
|
|
| ||||||
|
|
| ||||||
|
|
| ||||||
|
|
| ||||||
|
|
| ||||||
|
فراخوان شركت در مسابقه طراحي جايزه معماري ميرميران تحت عنوان:
خانه نور
پيوند ناگسستني نور و معماري
بنياد معماري ميرميران به منظور برگزاري سومين دوره جايزه معماري ميرميران (ارديبهشت 88) از كليه معماران جوان كشور دعوت ميكند تا در مسابقهاي كه به جهت تحقق بخشيدن به يكي از مهمترين و پايدارترين موضوعات معماري ايران و جهان يعني« پيوند نور و معماري » برگزار ميشود شركت نمايند.
- جزئيات اين طرح در تاريخ 25/10/87 در سايتهاي بنياد معماري ميرميران و انجمن مفاخر معماري و همچنين در يكي از روزنامههاي كثيرالانتشار تهران به اطلاع خواهد رسيد.
- مدت تهيه طرح چهار هفته از شنبه 28/10/87 لغايت شنبه 26/11/87 خواهد بود و نتيجه داوري طرحها تا شنبه 10/12/87 اعلام خواهد شد.
- به برندگان اول تا سوم مسابقه جوايز ارزندهاي اعطاء ميگردد و همچنين از نفرات چهارم تا چهاردهم ضمن اهداء كتاب، كتباً قدرداني خواهد شد.
- اسامي اعضاي هيئت داوري نيز در تاريخ 25/10/87 اعلام ميگردد.
- از كليه علاقمندان به شركت در مسابقه كه داراي درجه كارشناسي معماري يا بالاتر هستند و سن ايشان بين 25 تا 45 سال است تقاضا ميشود ضمن اعلام علاقهمندي به حضور در مسابقه، اطلاعات مربوط به خود را از طريق نشاني الكترونيكي بنياد در اسرع وقت اعلام دارند.
شورای سیاستگذاری جایزه معماری میرمیران
29 نوامبر 2008، کپنهاگ: یورن اوتزن (Jørn Utzon)، معمار برجسته دانمارکی و طراح یکی از مشهورترین ساختمانهای جهان، یعنی اپرای سیدنی استرالیا، و برنده جایزه معماری پریتزکر در سال 2003، در سن 90 سالگی بر اثر حمله قلبی در خواب درگذشت.
یورن اوتزن در سال 1918 در کپنهاگ به دنیا آمد. پدر او مدیر کارگاه کشتیسازی در شهر Alborg دانمارک و مهندس برجسته وسایل نقلیه دریایی بود. چند تن از خویشاوندان او قایقرانانی ماهر بودند و خود اوتزن نیز در جوانی به ملوان زبدهای تبدیل شد. شغل مورد نظر او تا سن حدود 18 سالگی، افسری در نیروی دریایی بود. مقارن با همین زمان، در حالی که او هنوز در دبیرستان تحصیل میکرد، کمک به پدرش را در کارگاه کشتیسازی او، با بررسی طرحهای جدید، ترسیم نقشهها و ساختن ماکتها آغاز کرد. این فعالیت امکان دیگری برای کارآموزی او فراهم کرد تا مانند پدرش، مهندس وسایل نقلیه دریایی شود. اما تجربیات جدید او در طول تعطیلات تابستان، نزد پدربزرگ و مادربزرگش، تأثیرات دیگری بر سرنوشت او گذاشت. اوتزن در آنجا دو هنرمند، یعنی Paul Schrøder و Carl Kyberg را ملاقات کرد که او را با هنر آشنا کردند. همچنین Einar Utzon-Frank، یکی از خویشاوندان پدری او که یک مجسمهساز و همچنین استاد آکادمی سلطنتی هنرهای زیبا بود، بر او تأثیر گذاشت و باعث شد او به مجسمهسازی علاقمند شود. زمانی کلیه شواهد حاکی از آن بود که اوتزن میخواهد هنرمند شود، اما دست آخر، او متقاعد شد که رفتن به مدرسه معماری میتواند بهترین مسیر حرفهای برای او باشد. اگرچه نمرههای نهایی او در دبیرستان، به ویژه در ریاضیات، ضعیف بودند، اما استعداد عالی او در طراحی دست آزاد به اندازه کافی قوی بود که او بتواند در امتحان ورودی آکادمی سلطنتی هنرهای زیبا در کپنهاگ پذیرفته شود.
زمانی که اوتزن در سال 1942 از آکادمی هنرهای زیبا فارغالتحصیل شد، مانند بسیاری از معماران آن زمان، به دلیل جنگ جهانی دوم، به کشور بیطرف سوئد گریخت که در آنجا او به خاطر طولانیشدن جنگ، در دفتر استکهلم Hakon Ahlberg مشغول کار شد. به دنبال آن، او به فنلاند رفت تا با آلوار آلتو کار کند. اوتزن همواره از آلوار آلتو، گونار آسپلوند و فرانک لوید رایت، به عنوان مهمترین اشخاص تأثیرگذار بر کار شخصی خود یاد میکرد. او در طول دهه بعد سفرهای بسیاری انجام داد و از مراکش، مکزیک، ایالات متحده، چین، ژاپن، هند و استرالیا دیدن کرد و چنین مقدر بود که مقصد آخری، به عامل مهمی در زندگی وی تبدیل شود.
بیشتر پروژههای اوتزن در زادگاهش دانمارک اجرا شدهاند، اما شهرت او بیشتر به خاطر طرح ساختمان آیکونیک اپرای سیدنی، است. ماجرای این پروژه در واقع از سال 1957 آغاز میشود، زمانی که یورن اوتزن 38 ساله، هنوز معمار نسبتاً ناشناختهای بود و در مسابقه طراحی ساختمان اپرای سیدنی شرکت کرد. در این مسابقه که حدود 230 شرکتکننده از بیش از سی کشور جهان در آن شرکت کرده بودند، کانسپت او انتخاب شد که در آن زمان از سوی رسانههای همگانی به عنوان «سه تاق بتنی صدفمانند که با تایلهای سفید پوشیده شده» توصیف شد. ساخت طرح پیشنهادی او در سال 1959 شروع شد و اجرای آن به دلیل بروز مشکلات مختلف، از جمله ترک پروژه توسط اوتزن در سال 1966، پس از مشاجرات تلخ و ناگوار با مقامات استرالیا درباره هزینه و مسائل مربوط به زمانبندی، نهایتاً در سال 1973 پایان یافت. اپرای سیدنی، از زمان افتتاح، به پرفعالیتترین مرکز هنرهای نمایشی در جهان تبدیل شده است، بطوری که در سال رویهمرفته 3000 رویداد در آن برگزار میشود و حدود دو میلیون تماشاگر دارد.
-----------------------------------
منبع : زروان
ضیافت دهم وبلاگهای معماری - به میزبانی زروان
برنامه زمان بندی ضیافت دهم
þ 5 بهمن : اعلام موضوعات پیشنهادی
þ 5 تا 15 بهمن : نظرسنجی برای انتخاب موضوع نهایی ضیافت از میان موضوعات پیشنهادی
þ 15 بهمن : اعلام موضوع نهایی ضیافت
þ 15 بهمن تا 15 اسفند : بازه زمانی برای نگارش مطالب در باب موضوع ضیافت
þ 15 اسفند : جمع بندی مطالب نگارش یافته و معرفی میزبان ضیافت یازدهم
موضوعات پیشنهادی برای ضیافت دهم
þ معرفث و نقد یکی از آثار معماری معاصر ایران
þ معرفی و نقد فرایند طراحی یکی از آثار معماری معاصر جهان
þ وبلاگ نویسی معماری ؛ چرا و چگونه ؟
توضیح : در اینجا معنای اعم واژه معماری مورد نظر است و موضوعات مطرح شده می تواند تمامی زمینه های مرتبط از جمله شهرسازی ( معماری شهری ) را نیز در برگیرد.
------------------------------------------------------------------------------------------------------
یان کاپلیکی معمار پیشرو و صاحب سبک قزن 20 و 21 در حالی دار فانی را ودا گفت که هرگز شاهد ساخته شدن بزرگترین اثر خود کتابخانه ملی چک نخواهد بود.
یان کاپلیکی از بنیانگذاران دفتر Future Systems و در طی 40 سال اخیر از تاثیرگذارترین معماران پیشرو شناخته می شود. از وی آثاری چون Hauer-King West India Quay Bridge،Selfridges Building،Naples Subway Station
و... به جای مانده است.
معماران بزرگی همچون گرگ لین دنباله رو بی چون و چرای وی بودند.
Copyright © 2008
All rights reserved © Design By:
Morteza11
کپی برداری از مطالب این وبلاگ تنها با ذکر منبع مجاز می باشد
